Τίτος Πατρίκιος

και λίγο ποίηση στη ζωή μας

Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού "Διαβάζω", για την άκρίβεια το τεύχος αριθ. 500, είναι αφιερωμένο στον Τίτο Πατρίκιο. Δεν λέω στον ποιητή ΤΠ γιατί ο ΤΠ ήταν και πολλά άλλα πράγματα εκτός από αυτό. Παρότι γενικά πιστεύεται ότι τα προσωπικά δεδομένα ενός καλλιτέχνη δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν καθότι δεν μας αφορούν και ότι το έργο του πρέπει να απομονώνεται και αυτό μόνο να τίθεται στη δημόσια "κρίση", πιστεύω ότι γνωρίζοντάς τα κανείς μπορεί να πετύχει τελικά πολύ καλλίτερη επαφή με το έργο, να γίνει θετικότερος δέκτης του όποιου μηνύματος ή αισθήματος.

Ιδού και δύο στιχάκια που αποστήθισα:

-Πόσο μεγάλη θα έπρεπε να είναι η ζωή για να τη βαρεθούμε;

-Και πόσο μεγάλη για να παραδεχτούμε ότι αξίζει;

Εθνικό Θέατρο

"Πουθενά" του Δημήτρη Παπαϊωάννου

Εθνικό Θέατρο στις 18/10/2009

Για άλλη μια φορά βγαίνουμε από μια αίθουσα γεμάτοι. Γεμάτοι και άφωνοι. Τι σχόλια να κάνει κανείς όταν έχει μόλις έρθει σε επαφή με την τελειότητα. 'Οπως σε μια στιγμή ευτυχίας δεν θέλεις, δεν σου βγαίνει να μιλάς, έτσι κι εδώ τι να πεις. Να μιλήσεις και να το "χαλάσεις"; Ωραία που είναι όταν τα λόγια είναι περιττά!

'Αλκηστη, γυναίκα του 'Αδμητου

Η Αντονάτσι "Αλκηστη" στην Αθήνα στο Μέγαρο Μουσικής

19/10/2009

http://www.youtube.com/watch?v=z531vRkpEIM

'Οπερα του Γκλουκ βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ευριπίδη.

Η αγάπη της γυναίκας για τον άντρα της στην πιο απόλυτη μορφή της. Η 'Αλκηστη αυτονόητα προσφέρει τη ζωή της θυσία για τη σωτηρία του 'Αδμητου, σκληρός όρος του Απόλλωνα για τη σωτηρία εκείνου από το θάνατο. Την απόφασή της καθοδηγούν δύο πεποιθήσεις: 1) κανείς άλλος εκτός από την ίδια δεν μπορεί να κάνει μια τέτοιου είδους θυσία και 2) δεν διανοείται τη ζωή (της) χωρίς αυτόν.

Οκτώβριος στον Τάμεση