Η καλή βραδιά έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις. Επιτέλους ένα νορμάλ κείμενο και μια νορμάλ θεατρική παράσταση με χιούμορ, ωραίο παίξιμο, ωραίο ρυθμό, σωστό μίνιμαλ σκηνικό, σχεδόν έχουμε ξεχάσει να βλέπουμε κάτι σαφές, να είναι αυτό που βλέπουμε ώστε να το αντέχουμε μετά τη δουλειά, να μας ξεκουράζει αντί να μας φορτώνει κι άλλο. Και θα πει κανείς, καλά είναι νορμάλ μια κρίση που προκύπτει σε ομοφυλόφιλη σοβαρή σχέση όταν ο ένας αποκαλύπτει στον άλλον ότι πήγε με γυναίκα? Γελάσαμε γιατί ήταν ωραίο το κείμενο αλλά ήταν δράμα στο βάθος. Είναι οδυνηρό τελικά να μην είσαι στρέιτ. Να πρέπει να απαρνηθείς τη δημιουργία οικογένειας. Φριχτά αδιέξοδα. Βάζει θεματάκια το έργο και βέβαια δεν τα λύνει. Τώρα που το ξανασκέφτομαι το πραγματικά οδυνηρό είναι να είσαι μπάι, να τη βρίσκεις σεξουαλικά και με τα 2 φύλα. Μάλλον αυτό μου έμαθε, μεταξύ άλλων, το εργάκι αυτό. Είχα όντως τη βεβαιότητα ότι οι μπάι είναι οι πιο μάγκες. 'Ο,τι θέλουν κάνουν. Τελικά είναι μεγαλύτερο δράμα γιατί είναι αναποφάσιστοι. Δεν θα ξεχάσω τον Τόμ Φόρντ όταν τον ρώτησαν σε συνέντευξη αν έχει πάει ποτέ με γυναίκα, απάντησε και βέβαια έχω πάει και ήταν πολύ ωραία και μου αρέσουν οι γυναίκες αλλά προτιμώ τους άντρες. Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010
29/09/2010 THEATRE DE POCHE/Mike Bartlett/COCK
Η καλή βραδιά έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις. Επιτέλους ένα νορμάλ κείμενο και μια νορμάλ θεατρική παράσταση με χιούμορ, ωραίο παίξιμο, ωραίο ρυθμό, σωστό μίνιμαλ σκηνικό, σχεδόν έχουμε ξεχάσει να βλέπουμε κάτι σαφές, να είναι αυτό που βλέπουμε ώστε να το αντέχουμε μετά τη δουλειά, να μας ξεκουράζει αντί να μας φορτώνει κι άλλο. Και θα πει κανείς, καλά είναι νορμάλ μια κρίση που προκύπτει σε ομοφυλόφιλη σοβαρή σχέση όταν ο ένας αποκαλύπτει στον άλλον ότι πήγε με γυναίκα? Γελάσαμε γιατί ήταν ωραίο το κείμενο αλλά ήταν δράμα στο βάθος. Είναι οδυνηρό τελικά να μην είσαι στρέιτ. Να πρέπει να απαρνηθείς τη δημιουργία οικογένειας. Φριχτά αδιέξοδα. Βάζει θεματάκια το έργο και βέβαια δεν τα λύνει. Τώρα που το ξανασκέφτομαι το πραγματικά οδυνηρό είναι να είσαι μπάι, να τη βρίσκεις σεξουαλικά και με τα 2 φύλα. Μάλλον αυτό μου έμαθε, μεταξύ άλλων, το εργάκι αυτό. Είχα όντως τη βεβαιότητα ότι οι μπάι είναι οι πιο μάγκες. 'Ο,τι θέλουν κάνουν. Τελικά είναι μεγαλύτερο δράμα γιατί είναι αναποφάσιστοι. Δεν θα ξεχάσω τον Τόμ Φόρντ όταν τον ρώτησαν σε συνέντευξη αν έχει πάει ποτέ με γυναίκα, απάντησε και βέβαια έχω πάει και ήταν πολύ ωραία και μου αρέσουν οι γυναίκες αλλά προτιμώ τους άντρες. Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010
14/09/2010 La Monnaie, Opera, Philippe Boesmans, Yvonne, princesse de Bourgogne
Μοντέρνα όπερα πάνω σε μια ιστορία που έμοιαζε με βέλγικο ανέκδοτο. Βέλγος πρίγκηπας παντρεύεται μια καθυστερημένη γυναίκα για να προκαλέσει το οικογενειακό του περιβάλλον, δηλαδή για να παίξει με τη δυστυχία του άλλου και στο τέλος, επειδή ό,τι αρχίζει κανείς πρέπει κάπως και να το τελειώνει, τη σκοτώνει την καθυστερημένη, πώς αλλιώς άλλωστε να απαλλαγεί. Η πρώτη όπερα της σαιζόν στη Μονέ, μεγάλη πλήξη. Ελπίζω οι επόμενες να είναι καλλίτερες. Είχα ανησυχήσει από την αφίσσα, αλλά πήγα με διάθεση να μου αρέσει γιατί παίχτηκε στη Γαλλία πέρυσι και είχε πάρει καλές κριτικές. Να δεχτούμε ότι είχε κάποια αισθητική, δηλαδή κοστούμια και σκηνικά, η μουσική να αντέχεται με αρκετή προσπάθεια. Φτάνει όμως αυτό? Δεν φτάνει.KVS/GARDENIA/16/09/2010
Εξαιρετικά πρωτότυπη, τολμηρή και παρακινδυνευμένη δουλειά. Συνδυασμός μιούζικαλ, βαριετέ και σύγχρονου χορού με εκτελεστές προχωρημένης ηλικίας τραβεστί, τρανσέξουαλ και στη μέση δύο στρέιτ. 'Ενας νέος άντρας και μια λιγότερo νέα γυναίκα. Το όλον, απίθανο με όλη τη σημασία της λέξης γιατί όλα αυτά δεν είναι προφανή. Είναι πολύ μακράν του συνήθους. Υπεύθυνοι για όλ'αυτά οι Frank Van Laecke και ο Alain Platel. Και οι δύο από τη Γάνδη, τρομεροί καλλιτέχνες, διαβάστε γι'αυτούς στο ίντερνετ, θα εντυπωσιαστείτε. Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
12/9 Opera-Un ballo in maschera-Giuseppe Verdi
Ωραία όπερα, ωραία μουσική, καλά περάσαμε στη Λιέγη. Διαπιστώσαμε μάλιστα ότι οι "πελάτες" της 'Οπερας της Λιέγης δεν εγκρίνουν τις μοντέρνες σκηνοθεσίες και γι'αυτό ακούστηκαν αρνητικά σχόλια στο διάλειμμα. Σε συζήτηση με "αγανακτισμένη" κυρία μάθαμε μάλιστα ότι οι Λιέγιοι δεν πατάνε το πόδι τους στις Βρυξέλλες διότι ρέπει στα μοντέρνα ανεβάσματα κι ότι αντίθετα πολλοί Βρυξελιώτες είναι φανατικοί πελάτες της όπερας της Λιέγης γιατί εκεί κρατάνε την παράδοση.11/9 KVS Monkey Sandwich-Wim Vandekeybus
Ενδιαφέρων συνδυασμός σινεμά και θεάτρου. Δύσκολο να μπεις στο μυαλό του δημιουργού και να βρεις το σημείο στο οποίο συναντήθηκαν οι 2 τέχνες. Πάντως δεν βαρεθήκαμε καθόλου, παρότι θα προτιμούσαμε να έχει μικρότερη διάρκεια. Αξιέπαινοι οι ηθοποιοί που ανταποκρίνονται σε τόσο μεγάλες σκηνοθετικές απαιτήσεις και ιδιαίτερα ο νεαρός, μόλις 21 ετών, Damien Chapelle, ο οποίος έκανε πολύ δύσκολα πράγματα ενώπιόν μας και μάλιστα εντελώς γυμνός και μόνος.9/9 Bozar-Kralafestival 2010-11- Gustav Mahler-Συμφωνία αρ.2
Η συμφωνία αρ. 2 ονομάζεται και "Ανάσταση" και πράγματι μας απογείωσε η μουσική και το μεγαλείο που προσφέρει η παρουσία 200 και πλέον ατόμων επί σκηνής. Μέγας πρωταγωνιστής της βραδυάς ο μικρόσωμος μαέστρος Yannick Nezet-Seguin, γαλλοκαναδός, 35 ετών ο οποίος ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο στα 5 του χρόνια και στα 10 αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει μαέστρος.
Είναι διευθυντής σε 4 ορχήστρες ταυτόχρονα ανά τον κόσμο και το μέλλον του διαγράφεται ακόμη πιο λαμπρό όπως λένε οι ειδικοί. Θα ακούμε λοιπόν γι'αυτόν συχνά και θα σπεύσουμε να τον ξαναδούμε αν ξαναπεράσει από Βρυξέλλες.
Είναι διευθυντής σε 4 ορχήστρες ταυτόχρονα ανά τον κόσμο και το μέλλον του διαγράφεται ακόμη πιο λαμπρό όπως λένε οι ειδικοί. Θα ακούμε λοιπόν γι'αυτόν συχνά και θα σπεύσουμε να τον ξαναδούμε αν ξαναπεράσει από Βρυξέλλες.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
