Για την ‘Ελλη Παππά έγραψαν πολλοί τις τελευταίες μέρες με αφορμή τον πρόσφατο θάνατό της.
Από τα πολλά που διάβασα προτιμώ να μεταφέρω κάτι το οποίο με έκανε να γελάσω γιατί είναι αλήθεια ότι οι λεπτομέρειες από τη ζωή ατόμων σαν την ‘Ελλη Παππά μόνο δάκρυα μπορεί να προκαλέσουν παρόλο που η ίδια με την όλη της στάση μας δείχνει ότι μάλλον αυτό ήταν το τελευταίο μέσο με το οποίο αντιμετώπιζε τις απίστευτες ταλαιπωρίες της ζωής της.
Σε συνέντευξή της στην ΟΛΓΑ ΜΠΑΚΟΜΑΡΟΥ τον Δεκέμβρη του 2006 της τέθηκε η ερώτηση :
-Την πολιτική μας σκηνή, πώς τη βλέπετε συνολικά;
«Σαν να είμαι στη θάλασσα και έχει τσούχτρες. Αυτό το γλοιώδες πράγμα που σε τσιμπάει ξαφνικά και δεν ξέρεις από πού σου ‘ρχεται».
Στην κηδεία της ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε σε απόσπασμα από άλλη συνέντευξή της :
«Εγώ το μόνο στο οποίο προσβλέπω, εκεί όπου μπορώ να δω μία ελπίδα, είναι η νέα γενιά. Βιάζεσαι, μου λένε μερικοί, αλλά το πιστεύω, ακούγοντας τα ίδια τα νέα παιδιά που έρχονται εδώ, χωρίς να τα ξέρω, για να μιλήσουν μαζί μου. Και διαπιστώνω ότι αρνούνται αυτόν τον κόσμο, δεν τον θέλουν. Αυτό είναι το μόνο που με γαληνεύει στην Ελλάδα σήμερα».
(Την υπέροχη φωτογραφία τη δανείστηκα από την ΑΥΓΗ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου