Ο γερμανικός τίτλος στον εδώ "Τίτλο" είναι ο πρωτότυπος του έργου του Robert Musil "Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες", έργο με το οποίο καταπιάστηκε ο σπουδαίος βέλγος σκηνοθέτης Guy Cassiers, αφού ξεμπέρδεψε με το "Αναζητώντας το χαμένο χρόνο" του Προυστ. Ο Προυστ πέθανε το 1922 αφήνοντας ανολοκλήρωτο το έργο του, το ίδιο συνέβη και με τον Μούζιλ που πέθανε το 1942. Θα μπορούσαμε να πούμε με βεβαιότητα λοιπόν ότι ο Cassiers έλκεται από τα μεγάλα και ανολοκλήρωτα έργα. Σε τέσσερα μέρη ο Προύστ, σε τρία μέρη ο Μούζιλ, επτά θεατρικά ανεβάσματα για δύο ημιτελή έργα!Η συγγαφή του "Ανθρώπου χωρίς ιδιότητες" ξεκινά το 1919 και τελειώνει στις 15 Απριλίου 1942, ημέρα του θανάτου του Μούζιλ, "με ένα κόμμα στη μέση της σελίδας", όπως ωραία αναφέρεται στην ελληνική έκδοση του βιβλίου (εκδόσεις Οδυσσέας). Πολλά χρόνια για μια ιστορία που διαρκεί μόλις ένα, από το 1913 έως την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η παράσταση δεν χρειάζεται να πούμε πόσο καλή ήταν. Ο Cassiers είναι εγγύηση. Βλέπεις το όνομά του και βγάζεις εισιτήριο, χωρίς πολλά-πολλά.
Το θέμα του πρώτου μέρους? Μια γιορτή "βολεμένων" ένα χρόνο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος με μπόλικη αναπόληση των παλιών καλών καιρών που κλείνει με εκρήξεις βεγγαλικών που θα μπορούσαν κάλλιστα να σημαίνουν και τους πρώτους κανονιοβολισμούς του επερχόμενου πολέμου.
Περιμένουμε το δεύτερο μέρος με ανυπομονησία. Μέχρι τότε υπάρχει και όπερα στη Σκάλα του Μιλάνου, με ανέβασμα του ίδιου σκηνοθέτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου