Στον ιδιαίτερης αισθητικής χώρο που λέγεται THEATRE DES BOUFFES DU NORD στο Παρισάκι πάντα, παίζεται αυτές τις μέρες η τελευταία δουλειά του Peter Brook ο οποίος δήλωσε ότι κλείνει την καλλιτεχνική του πορεία με τον Μαγεμένο Αυλό του Μότσαρτ. Είναι περίεργο ότι κλείνει με ένα είδος με το οποίο ο ίδιος είχε πει ότι είχε τελειώσει ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 5ο γιατί απ' ότι φαίνεται δεν συμφωνούσε με τα συνηθισμένα ανεβάσματα και γιατί δεν είχε διάθεση να πολεμήσει ίσως για να επιβάλει τα δικά του. 'Οταν όμως έχει φτάσει τα 85 και έχει φτιάξει τέτοιο όνομα κάνει ό,τι θέλει και κανείς δεν τολμάει να του αντιμιλήσει. Και πώς να το κάνει όταν το πρώτο πράγμα που βλέπει κανείς όταν επισκέπτεσαι το site του θεάτρου είναι πως η παράσταση είναι όλες τις ημέρες "κομπλέ" και ο ταμίας του θεάτρου μας είπε ότι από τη στιγμή που τα εισιτήρια τέθηκαν σε πώληση στο ίντερνετ έφευγαν σαν χαρτοπόλεμος. Αν μετά από όλα αυτά μας επιτρέπεται μια γνώμη είναι η εξής: καταρχήν το θέαμα είναι κατάλληλο από 1 έτους έως 101. 'Εχοντας αφαιρέσει όλα αυτά που συνθέτουν μία συνηθισμένη παράσταση όπερας, ακόμη και την ορχήστρα την έχει αντικαταστήσει με ένα μόνο πιάνο, καταφέρνει να έχει καθηλωμένο το κοινό του όλο που παρακολουθεί με μια έκφραση ευδαιμονίας στο πρόσωπο. Μήπως έχει δίκηο; Μήπως τελικά θα μπορούσε το ανέβασμα μιας όπερας να κοστίζει πολύ λιγότερο και να έχει την ίδια μαγική επίδραση; Δύσκολη η απάντηση, όμως ο Peter Brook το κατάφερε.
Μήπως ο Peter Brook είναι ο μαγεμένος αυλός, ο οποίος μας οδηγεί άθελά μας σε μυστικούς άγνωστους κόσμους και λίγο πριν φύγει, μας αποκάλυψε το μυστικό του?
ΑπάντησηΔιαγραφή