Η σφαγή των Προτεσταντών (Ουγενότων) από τους Καθολικούς τη νύχτα της 24ης Αυγούστου 1572 στο Παρίσι, ανήμερα του Αγίου Βαρθολομαίου, που σηματοδοτεί την τραγική κατάληξη των θρησκευτικών πολέμων στη Γαλλία, "ενέπνευσε" την όπερα "Ουγενότοι" που παρουσιάστηκε στη Μονέ των Βρυξελλών πρόσφατα. Η εν λόγω όπερα ανήκει στις "μεγάλες γαλλικές όπερες" που πλέον δύσκολα ανεβαίνουν και λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής και λόγω των φωνών που απαιτούνται οι οποίες είτε δεν υπάρχουν ή και αν υπάρχουν δεν είναι διατεθειμένες για τις θυσίες που απαιτεί το εγχείρημα. Εντυπωσιακό το γεγονός ότι το πρώτο ανέβασμα της όπερας αυτής στο Παρίσι το 1836 ξεπέρασε τις χίλιες παραστάσεις, ρεκόρ χωρίς προηγούμενο.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη το ανέβασμά της στις Βρυξέλλες απετέλεσε το δεύτερο μεγάλο στοίχημα του διευθυντή της Μονέ, το πρώτο ήταν ο Παρσιφάλ του Βάγκνερ σε σκηνοθεσία Καστελούτσι. Νομίζω ότι τα κέρδισε και τα δύο. Αυτή τη φορά εμπιστεύτηκε τη σκηνοθεσία στον Ολιβιέ Πι, τον καταξιωμένο σκηνοθέτη του Οντεόν που τον "έφαγε" ο Σαρκοζί και τον κέρδισε το Φεστιβάλ της Αβινιόν. Οι καλοί δεν χάνονται!
Οι Ουγενότοι ήταν η πρώτη δική μου επαφή με τις "μεγάλες όπερες" και αισθάνομαι πραγματικά τυχερή που έγινε κάτι τέτοιο γιατί αυτή ακριβώς την αίσθηση μου άφησε, την αίσθηση του μεγαλείου που συντελείται όταν όλα είναι μεγάλα, όπως σε αυτή την παράσταση. Πραγματικά το μόνο που μπορώ να πω είναι "ευχαριστώ".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου