Την επομένη των "Κρεμασμένων" του JDP, "καπάκι" στη Monnaie για το Matsukaze. Το επισημαίνω γιατί το παρόν blog πρέπει να δικαιώνει αλλά και να δικαιολογεί τον τίτλο του της "Καθημερινής Τέχνης", η οποία είναι όντως σχεδόν καθημερινή κι αυτό είναι το μεγάλο του ατού αλλά και το μεγάλο του πρόβλημα. Πού χρόνος να καταγράφονται όλα!Επιστρέφω στο θέμα μας. Το μεγάλο όνομα αυτής της παράστασης είναι για μένα η μεγάλη γερμανίδα χορογράφος Sasha Waltz, δηλαδή αν ο διευθυντής της Monnaie δεν είχε τη φαεινή ιδέα να ζητήσει από την SW κι εκείνη να δεχτεί να σκηνοθετήσει μπορεί και να είχαμε πεθάνει από πλήξη.
Matsukaze είναι το όνομα μιας εκ των δύο αδελφών που έχουν ερωτευτεί τον ίδιο άντρα. Την άλλη τη λένε Murasame. Matsukaze, σημαίνει τον άνεμο μέσα στα πεύκα ενώ Murasame είναι η βροχή του φθινοπώρου. Δεν είναι υπέροχο να σημαίνουν κάτι τα ονόματα του κόσμου?
Ο άντρας λοιπόν πεθαίνει κι οι δύο αδελφές πεθαίνουν κι αυτές από τη λύπη τους, όμως τα πνεύματά τους στοιχειώνουν την ακρογιαλιά στην οποία μάζευαν αλάτι όσο ακόμη ήταν ζωντανές.
'Ολα αυτά τα "περίεργα" για μας συμβάντα, η σύζευξη δηλαδή δύο κόσμων, αυτού των ζωντανών και αυτού των πνευμάτων, βγάζουν ένα απολύτως ονειρικό αποτέλεσμα συνδυαζόμενα με την πολύ ωραία ονειρική επίσης μουσική του γιαπωνέζου Toshio Hosokawa και φυσικά την εμπνευσμένη σκηνοθεσία-χορογραφία της Sasha Waltz.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου