Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Black Swan

Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι. Πολλή φασαρία για το τίποτα. Πήγα να δω την ταινία με θετική διάθεση καθότι και ο σκηνοθέτης και η πρωταγωνίστρια μου είναι αρεστοί. 'Ομως απογοητεύτηκα. Δεν συγκινήθηκα καθόλου. Το αντίθετο, αρκετές στιγμές σκέφτηκα ότι θα μπορούσα και να πάω σπίτι μου αντί να χάνω την ώρα μου, αλλά δεν το έκανα για λόγους αρχής κυρίως. Εκτιμώ αφάνταστα που η Πόρτμαν έκανε 6 μήνες εντατική προπόνηση κλασικού μπαλέτου για να φτάσει ας πούμε το επίπεδο μιας Φοντέιν ή μιας Πλιτσέσκαγια, όμως μένω με ένα ερώτημα, γιατί όλος αυτός ο χαλασμός? Για να δώσεις τι στον θεατή? Την αξιολύπητη καθημερινότητα μιας κοπέλας που τρώει τις σάρκες της, κυριολεκτώ, για τον πρώτο ρόλο? Δεν θέλω να πιστέψω ότι έτσι διάγουν οι πρώτες μπαλαρίνες. Το ήρεμο πρόσωπο της Φοντέιν που ακτινοβολεί εσωτερική ισορροπία δεν μου βγάζει τέτοιο κρυφό αρρωστημένο δράμα. Συγγνώμη, αλλά τι πουλάνε στον κόσμο? Πραγματικά δεν βρίσκω κανένα λόγο να συστήσω την ταινία. Και παρά τα όσκαρ εγώ σας λέω ότι δεν παίζουν ωραία. Είναι η χειρότερη Πόρτμαν και ο χειρότερος Βενσάν Κασέλ που έχω δει ποτέ. Κι επειδή πάντα πίστευα ότι τον καλό ηθοποιό τον κάνει ο καλός σκηνοθέτης δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόν ο Αρονόφσκι που μας έδωσε έναν τόσο καλό Μίκυ Ρουρκ στον Παλαιστή, να μας απογοητεύει τώρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου